หนึ่งคืน หนึ่งวัน หนึ่งพัน ผ่าน
หนึ่งวาน หนึ่งหน หนึ่งคน หา
หนึ่งคำ หนึ่งชาม หนึ่งเพ ลา
หนึ่งค่า หนึ่งคู่ หนึ่งฤดู กาล : รวนชิ


หมดประโยค จะเอ่ยกล่าว
ทั้งบทความ เต็มไปด้วย คำที่ไม่ได้บันดาลใจอะไร

ฝากทุกหวัง ไว้กับชะตากรรมของฟากฟ้า

รอแค่ เวลา ปล่อยเปลี่ยน
จากคำนี้ ไปจนกว่า รัก จะเหมือนไม่คุ้นเคย

หากมันจะจบ เพราะอย่างนั้น
คงยอมปรับปน ให้มันเป็นไป

คิดถึงกันแล้วยังไง ไม่เห็นต้องรอแม้กระทั้งคำตอบ

เหมือนว่าเงินหมื่นที่ ได้คืน
ทดแทนคำว่า ล้าน ไม่ได้แม้แค่เพียง หย่อม

เปิดโอกาสให้รักเข้ามาทำร้าย
ทุกกรณี ไม่ว่าใดใด และเงื่อนไขที่ว่า
จะสงวนสิทธิ์การเปลี่ยนแปลงโดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า

หารูปในโฟลเดอร์ที่เอนเทอร์คำสั่ง
ชิฟท์ ดีลีท
ไปแล้วเนี่ยนะ

พีซี ก็ไม่ต่างอะไร กับห้องที่มีหน้าต่าง เก้าแสนกว่าบาน

ใครเคยรู้สึกบ้างว่าทำไม
เวลาใส่รองเท้า
เราต้องเอาปลายเท้า
เข้าก่อนส้น..



เพราะมันไม่น่าคิด
เพราะมันไร้สาระ
เพราะมันไม่ได้ตังค์
เพราะมันกวนประสาท
เพราะมันเปลืองเวลา
เพราะมัน ไม่ มี เหตุ ผล..

ระวังนะ มันมาทีละแว้บ
แว้บละนิด
นิดละเดียว
เดี๋ยวก็หาย

จับตามองไว้ละกัน.